
ทอมัส แอลวา
เอดิสัน (ค.ศ. 1847-1931) เป็นนักประดิษฐ์ชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งได้จุด
ประกายความคิดทางด้านอิเล็ก ทรอนิกส์ขึ้นโดยบังเอิญในระหว่างความพยายามเพื่อแก้ข้อสงสัยที่ว่าเหตุใด
แก้วของ หลอดแสงจึงดำทึบเมื่อใช้ไปได้สักระยะหนึ่ง ทำให้เขาฉุกคิดว่า น่าจะมีบางสิ่งกำลังเดินทางจากด้านลบ
ไปยังด้านบวกของไส้หลอด
ลี เดอ
ฟอเรสต์ เป็นผู้ประดิษฐ์หลอดออดิออนในปี ค.ศ. 1906 ส่วนในภาพนี้เป็นหลอดออดิออนในปี
ค.ศ. 1907ที่ดัดแปลงจากหลอดไฟ หน้าของรถยนต์ สิ่งที่แตกต่างจากหลอดรุ่นแรก
ๆ ของเฟลมิงอย่างเห็นได้ชัด คือ มีลวดเพิ่มมาอีกเส้น หรือ "กริด" (grid) ขวางทางเดินของ
อิเล็กตรอนอยู่ กริดควบคุมอิเล็กตรอนได้จากผล ในการขยายความต่างศักย์ ออดิออนมีขั้วไฟฟ้า
3 ขั้ว (ไส้หลอด กริด และเพลต) จึงเรียกว่า ไตรโอด จากการ ออกแบบที่ค่อนข้างโบราณ
มันจึงใช้ขยายอะไรไม่ได้ แต่ก็เป็นตัวตรวจหาคลื่นวิทยุที่มีความไวพอ
หลอดวิทยุทำงานคล้ายกับลิ้นในท่อส่งน้ำมัน
แรงดันในท่อจะดันน้ำมันไปทิศทางเดียว การปรับตำแหน่งของ ประตูภายในท่อจะควบคุมการไหลของน้ำมันภาพที่เห็นอยู่นี้เป็นท่อส่งน้ำมันในทะเลทรายของประเทศลิเบีย
คล้ายกับการ ที่อิเล็กตรอนซึ่งหลุดออกจากขั้วลบไปยังขั้วบวกและหถูกควบคุม
โดยความต่างศักย์ของ กริดที่ขวางอยู่
ไตรโอดเป็นหลอดที่มีขั้วไฟฟ้า
3 ขั้ว (เป็นเส้นลวดหรือเพลต) อยู่ภายในขั้วไฟฟ้าหรือแคโทดเมื่อร้อนจะปล่อย
อิเล็กตรอนออกมันถูกยึดไว้โดย แอโนด ซึ่งมีความต่างศักย์เป็นบวกมากกว่า แคโทด
แต่จะเคลื่อนที่ช้าลงเมื่อ ผ่านกริดซึ่งมีความต่างศักย์ชนิดที่เปลี่ยนแปลงและขยายได้ตามที่ต้องการ
ด้วยเหตุนี้จึงทำให้กระแสอิเล็กตรอน เปลี่ยนแปลงไปด้วย กระแสเปลี่ยนแปลงที่ไหลผ่านตัวต้านทาน
จะถูกเปลี่ยนไปเป็นความต่างศักย์ออกที่ขยาย เท่ากับความต่างศักย์เข้า

