| ที่มาและความสำคัญ | |||||||
| เนื่องจากคณะผู้จัดทำได้เคยใช้กาวน้ำและกาวยางชนิดต่างๆ
และได้มองเห็นจุดด้อยของกาว ชนิดดังกล่าวคือ ไม่ค่อยมีส่วนประกอบที่ทำจากธรรมชาติ จึงได้มองหาวัสดุจากธรรมชาติ จึงได้มองหาวัสดุจากธรรมชาติมาช่วยในการทำกาวที่มีส่วนผสมจากวัสดุในท้องถิ่นคือ เมล็ดข้าวเหนียวชนิดเมล็ดหักและผสมสีจากพืชธรรมชาติ ซึ่งกาวที่ได้มีราคาไม่แพงมากนัก สามารถทำได้ง่าย และเป็นการประยุกต์ความรู้ของพื้นบ้านในการทำกาวแป้งเปียกมาใช้กับ ชีวิตในยุคปัจจุบันอีกด้วย |
|||||||
| จุดมุ่งหมายของการทดลอง | |||||||
| 1. เพื่อลดการใช้สารเคมีในกาว 2. เพื่อส่งเสริมภูมิปัญญาพื้นบ้าน 3. เป็นแนวคิดใหม่ของผลิตภัณฑ์กาว |
|||||||
| สมมุติฐานของการทดลอง | |||||||
| กาวข้าวเหนียวที่ผลิตใช้งานได้ดีมีคุณภาพใกล้เคียงกับกาวสังเคราะห์ | |||||||
| สถานที่ใช้ทำโครงงาน | |||||||
| 1. โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย 2. บ้านของผู้จัดทำโครงงาน |
|||||||
| ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับการทดลอง | |||||||
|
|||||||
| นิยามเชิงปฏิบัติการ | |||||||
| กาวลาเท็กซ์ ทำมาจากสารไอโดรคาร์บอน ที่เรียกว่า
Polyvinyl acetate ซึ่งเป็นสารที่ไม่มีสี ไม่มีกลิ่นและรส ไม่ละลายในน้ำหรือน้ำมัน ข้าวเหนียว(glutinous rice) แบ่งเป็น 2 สี คือ ข้าวเหนียวดำกับข้าวเหนียวขาว คนไทยใน ภาคเหนือส่วนใหญ่นิยมบริโภค |
|||||||
| ขอบเขตจำกัดของการทดลอง | |||||||
| 1. กาวจากธรรมชาติจะมีคุณสมบัติด้อยกว่ากาวที่ได้จากการสังเคราะห์สารเคมี
การทดลองนี้ มีจุดประสงค์เพื่อผลิตกาวที่ได้จากธรรมชาติให้มีสมบัติใกล้เคียงกับกาวสังเคราะห์ มากที่สุดเท่านั้น 2. การผลิตกาวสามารถใช้วัตถุดิบได้หลายชนิดในการผลิต เช่น แป้งมันสัมปะหลัง สาคู ยางพารา การทดลองนี้ศึกษาเฉพาะข้าวเหนียวซึ่งเป็นพืชในท้องถิ่น |
|||||||